"مدیریت ریسک یک پروسه ی نظام مند شناسایی، آنالیز و پاسخدهی به ریسک پروژه است." که ممکن است به تعدادی زیر پروسه تقسیم شود:

مدیریت ریسک جزو لاینفک یک مدیریت خوب است و چیزی است که بسیاری از مدیران ان را به یک یا چند صورت بکار می گیرند.تحلیل یا برنامه ریزی کلان برای یک پروژه یا ارزیابی اقتصادی مثال های اشنایی هستند.بعنوان مثال تخمین احتمالی هزینه یا بودجه,خرید حق بیمه,تصحیح مواد قرارداد یا بر عهده گرفتن مشاوره انجمن طی بر نامه ریزی پروژه.

اگرچه عبارت "ریسک" ممکن است در بر عهده گیری این فعالیت ها بکار گرفته نشود مفهوم و تدبیر ریسک محوری و مرکزی بوده و فعالیت ها یک هدف مشترکی را دنبال می کنند.

بسیاری از کمیته های دولتیNSWپروژه هایی بر عهده می گیرند که شامل هزینه های تاسیساتی قابل توجهی هستند.سه جنبه ی این پروژه ها مدیریت ریسک را مطلوب می کند:

-اندازه گیری ریسک ان ها اشاره می کند به این نکته که ممکن است ضرر های احتمالی زیادی وجود داشته باشد در صورتیکه بدقت مدیریت نشوند.اینگونه پروژه ها ممکن است همچنین شامل نقدینگی های نا متوازنی باشند,زمانیکه نخستین سرمایه گذاریهای بزرگ ضروریند قبل از اینکه هر گونه بازگردانی بدست بیاید.

-برای دارایی های با پتانسیل عمر بالا ریسک ها مرتبط می شوند با تغییر شرایط اقتصادی و پایه های مختلف نیازمندی برای خدمات و رقابت جدید و نگهداری و تعمیرات و نیازمندی های موجود بایستی بررسی و مدیریت شده و تضمین کند که ایا سرمایه گذاری ارزشمند است.

-سرمایه گذاری های بزرگ در توانایی حکومت پنهان است یا تمایل برای سرمایه گذاری از منابع خود و در گیر کردن مشارکت بخش خصوصی ممکن است نیازمند توجه اضافی برای شناسایی و مدیریت رسک های باقیمانده برای دولت باشد.

اندازه گیری ریسک تنها چیز لازم نیست.پروژه ها برنامه هایی هستند که بطور ذاتی پیچیده و پر ریسک هستند که از توجه بخصوص به مدیریت ریسک بهره  می برند.این زمانی اتفاق می افتد که جنبه های مهم سیاسی و اقتصادی یا مالی یا محیط حساس یا مسائل امنیتی یا نظم دهنده های پیچیده و نیازمندی های گواهینامه ای موجود باشد.

مدیریت ریسک چیست؟

ریسک ها از دانش و تجربه یا اطلاعات محدود وعدم اطمینان در مورد اینده یا از میان تغییرات در رابطه ی بین طرفین درگیر در یک مسئولیت ناشی می شوند.

این گروه اخر مخصوصا مربوط می شود به بهبود جریان در ذخایر و مالکیت و عملکرد و نگهداری و تعمیر اموال برای اهداف عمومی جایی که پیشگامان  مشارکت بخش خصوصی و متعاهد عهده دار مسئولیت می شوند.

مدیریت ریسک یک راه سامان یافته برای شناسایی و انالیز ریسک های احتمالی و مسئولیت ها را متناسب با برخوردشان تدبیر میکند و انجام میدهد.این مسئولیت ها معمولا استراتژی های جلوگیری ازریسک وانتقال ریسک و کاهش اثر ریسک را سبب می شوند.در طی یک پروژه انفرادی یاپیشنهادی هر یک از این استراتژی ها ممکن است کاربردش برای ریسک های اختصاصی متفاوت باشد.

تحلیل ریسک قسمتی از مدیریت ریسک است و ما را به این سوال راهنمایی می کندکه:در مقایسه با انچه که انتطار میرود چه چیز ممکن است اشتباهی پیش رود؟در طی فرایند مدیریت ریسک و پرسیدن این سوال به دنبال این باشید که این سوال را حل کنید که:چه چیزی باید در این مورد انجام شود؟

فرایندهای مدیریت ریسک به طراحان و مدیران کمک می کند تا از یک روش معین ریسک ها را شناسایی کرده و پیشگیریهایی را ایجادکنند.هدف در این موارد ایجاد طرح های قابل اطمینان و اطمینان بیشتر در مورد نتایج مالی و مدیریتی و اتخاذ تصمیمات بهتراست.

برنامه های مالی و استراتژی های ارائه خدمات حکومت

مدیریت ریسک یک بخش ضروری تکنیک یک مدیر خوب است و به طور افزایشی و آشکارا در برنامه روزانه مدیران ارشد و چارچوب سرمایه گذاری های آموزشی نمایان می گردد. در حالی که مدیریت ریسک در همه ی زمینه های فعالیت های سازمانی، اجرا می شود، رابطه ی آن، مخصوصا با پروژه های ویژه فناوری اطلاعات (IT) و اجزای سیستم، آشکار است. در حقیقت مدیریت ریسک جز ساده و بسیار مهم مدیریت پروژه است.

مدیریت ریسک اساسا در رابطه با اتخاذ تصمیمات بهتر است. در حالت معمول، همانند همه عوامل فراگیر، شما نمی توانید تصمیم بگیرید که ریسک نکنید. بطور ساده این یک انتخاب (گزینه) در دنیای امروز نیست. همه ی ما ریسک می کنیم  و در جستجوب پاسخ برای این پرسش هستیم که به چه ریسکهایی گردن نهیم.

ریسک چیست؟

مفهوم ریسک در اصل یک مفهوم تازه است. در جوامع قدیمی ایده ی مدیریت ریسک هرگز مطرح نشد و بخت و اقبال به شانس، قضا و قدر یا "سرنوشتی که خدا رقم می زند" منسوب بود. "گیدنس" (Giddens) ابراز می کند که مفهوم ریسک اکنون مفهوم مرکزی و اصلی جامعه ی ماست و او ریسک را متفاوت از خطر یا هزاردی توصیف می کند که مربوط به فشار ما بر روی محیط است و دقیقا از نتایج عملکرد ما در جهان ناشی می شود. عبارت ریسک توسط پژوهشگران پرتغالی که مکانهای نامعلوم (کشف نشده) دریا را با عنوان "ریسکی" (Risky) شناسایی کردند؛ معرفی شد. این عبارت بدین گونه از داشتن معنی نامعلوم به معنی کنونی کسترش یافت، که به موجب آن ریسک وابسته به رویدادهای آینده است. گیدنس همچنین تاکید می کند که مفهوم ریسک به اندازه بار منفی که دارد، دارای بار مثبت نیز هست و مثالی را بیان می کند: "تمامی منطق کاپیتالیسم (نظام سرمایه داری) غربی بر پایه ی محاسبات ریسک آینده است".

بعدا ما به چند مفهوم ساده ریاضی که برای معرفی میزان قطعی واقع بینی در پروسه های مدیریت ریسک قادر اند به شما کمک کنند، خواهیم پرداخت. اما ابتدا مهم است که در رابطه با اینکه چگونه ما ریسک را بصورت انفرادی یا سازمانی شناسایی کنیم، اندکی بیندیشیم. مدیریت ریسک در باره ی تصمیم گیری هاست و اگرچه ممکن است ما پروسه را فرمولیزه کنیم، اما تصمیم گیری موضوع هیجان انگیزیست.

ما، زمانی که تصمیمی منجر به سود یا زیان عظیمی می شود تحت تاثیر قرار می گیریم. احتمال سود اشتیاق شخص را برای ریسک کردن افزایش می دهد، به عنوان مثال کسی ممکن است بر روی اسبی شرط ببندد یا بلیط بخت آزمایی بخرد، برای اینکه تاکید آنها در برنده شدن است. دلواپسی در مورد ضربه دیدن از یک خسارت و از سوی دیگر افزایش آزردگی حاصل از ریسک ممکن است همیشه حاصل پیش بینی کردن حرکت نباشد. یک مدل که با عنوان Prospect theory شناخته می شود، بیان می کند که شما بیشتر از اینکه از یک ضرر حتمی خسارت ببینید، علاقه مند به ریسک کردن هستید. یک مثال این موضوع، سرمایه گذاران در بورس سهام و ارز هستند که علاقه مند هستند به کار کردن شانسی در بازار رو به زوال ادامه دهند؛ به جای اینکه، فورا با ضرر حتمی روبه رو شوند.

در تعیین اینکه کدام موردی که منحصرا مفهوم سودمندی را دربرمی گیرد، مفیدتر است، به مثالی می پردازیم: خرید یک بلیط شانس (مورد A) یا نخریدن یک بلیط (مورد B). کسی که بسیار به پول احتیاج دارد علاقه مند به انتخاب مورد A است که ممکن است منجر به موفقیت گردد؛ و علاقه مند به انتخاب مورد B است، جایی که وی چیز کمی برای سوددهی دارد غیر از 1 پوند داخل جیبش.

مطمئنا ما ریسک ها را بطور متفاوت می بینیم منوط بر اینکه چگونه دقیقا دستاوردها بر ما تاثیر می گذارند. شخصی که به عمل جراحی با لیزر فکر می کند برای بهبود ظاهر خود، بر ریسکهای منفی تمرکز می کند در حالی که دوستان او ممکن است بر احتمالات شانسی تمرکز کنند و او را ترغیب می کنند که برای این عمل اقدام کند.

المان هیجان انگیز در تصمیم گیری بوسیله مساله معروف ریاضی که به عنوان معمای غیر قابل حل "مانتی هال" (Monty Hall) شناخته می شود، پررنگتر می گردد. "مانتی هال" میزبان یک مسابقه تلوزیونی آمریکایی بود که در آن شخص برنده مجبور بود جایزه خود را از پشت یکی از سه در بسته انتخاب کند. پشت یک در بسته یک اتومبیل بود و پشت دو در دیگر بزغاله! فرد دری راانتخاب می کرد و "مانتی هال" (وی می دانست در پشت هر در چه چیزی وجود دارد) در دیگری باز می کرد که پشت آن بزغاله بود. به این منظور فرد می توانست دری که انتخاب کرده، تغییر دهد یا ندهد. وی چه باید کار می کرد؟

برای دریافت جواب این معمای غیر قابل حل مانتی هال اینجا کلیک کنید.

به چند راه و روش مدیریت که با مدیریت ریسک موثر مخالفت می کنند و در واقع خودشان باعث ایجاد ریسک در پروژه می گردند، می پردازیم.

انواع ريسك ها:

براي بحث در مورد مديريت ريسك بايد با مواردي كه نياز به مديريت دارند آشنايي هايي صورت گيرد.بر اساس متن مرکز مدیریت ریسک غیر انتقاعی 1999 و مک نامرا 1999 و هاگ ریچارد 1997مثالهایی از انواع ریسک هایی که نیازمند تجزیه و تحلیل هستند عبارتند از:

• صدمات جانبی به ارباب رجوع ، کارکنان و سایر افراد

• از بین رفتن منابع شامل انسانها ، تجهیزات ، سوابق ، تأسیسات و امکانات

• انجام عملیات پیشگیرانه شامل حفظ دارایی ها ، ارتقاء آگاهی کارکنان و اصلاح رفتار، ارتقاء آگاهی ایمنی و بهداشتی بدون توجه به اعتقادات نژاد ، موقعیت شغلی و یاسازمانی کارکنان

• عملیات استخدامی ، شناخت اعمال نادرست ، اذیت و آزار ، تبعیض کارکنان )بدون توجه به انگیزه ها(

• ریسکهای مالی : سرقت ، کلاهبرداری ، سوءاستفاده از اموال و دارائیها ، مقررات و دستور العملها و هدر رفتن سرمایه

• کارآموزان – شناخت وظایف مشخص کارآموزان

• نیازهای قانونی – قوانین ، مقررات و آئین نامه ها و دستور العملها

البنه اگر بخواهيم؛ منابع ريسك ها را در مي تواني مدر جدولي مانند جدول زير در حالت كليتري  بررسي كنيم:

شناسایی ریسک در یک سازمان وظیفه مستمری است اگر چه شناسایی جزئیات برخی ازریسکها باید بر اساس اقداما ت سالانه انجام پذیرد لکن برخی دیگر از ریسک ها بویژه ریسکهای مسئولیت می بایست بصورت مستمر انجام پذیرد.

قواعد و ساختار اوليه ائي كه براي مديريت ريسك پيشنهاد مي شود عبارت است از :

يك مدير ريسك كه مسئول تعاريف اوليه مي باشد.

- ابزار و هماهنگي هاي لازم جهت رسيدن به يك مديريت ريسك قابل قبول  شامل برنامه، تست و تحقيق و تنظيم يك برنامه مي باشد.

- در حالي كه مدير ريسك وظيفه بسيار مهمي را بر عهده دارد ،حرفه مديريت ريسك را مي توان تعادلي بين دغدغه هاي يك مدير،مديريت داده ها ، مديريت برنامه و ديگر برنامه ها در نظر گرفت كه نقش مستقيمي در توسعه محصول ندارند.

- اين وظيفه يك مدير ريسك است كه فعاليت هائي را كه در راستاي مديريت ريسك انجام ميشود را هماهنگ كند و در حين آغاز كار و مخصوصا موقع نوشتن يك قرارداد، يك مدير ريسك در زمينه مديريت برنامه به مدير پروژه كمك مي كند تا به نقاط بحراني برخورد نكنند.

- يك مدير ريسك وظيفه زمانبندي و سرپرستي تمامي مسائلي را كه يك ريسك مي تواند پيش بياید را بر عهده دارد.

اين مدیریت ریسک مناسب و انجام دادن کار هائی که در بالا ذکر شد، مستلزم آن است كه كساني كه در يك پروژه كارشان داراي ريسك مي باشد هميشه آماده نگه دارد  و جدول اعضاي داراي ريسك را تهيه كند.مدير ريسك مسئول تهيه و به روز نگه داشتن جدول احتمال به وقوع پيوستن ريسك را به عهده داردو هم چنين مسئول تهيه گزارشي از تمامي فعاليت هائي است كه عملشان ممكن است داراي ريسك باشد و يا يك ريسك را به وجود بياورد.

وقتي که ريسک‌ها شناسايي و ارزيابي شدند، تمامي تکنيک‌هاي اداره ريسک در يک يا چند طبقه از چهار طبقه اصلي قرار مي گيرند:

* انتقال
* اجتناب
* کاهش (يا تسکين)
* پذيرش (يا نگهداري)

استفاده مطلوب از اين استراتژي‌ها شايد امکان پذير نباشد. بعضي از آنها ممکن است مستلزم بده بستانهايي باشد که براي فرد يا سازماني که در زمينه مديريت ريسک تصميم گيري مي كند، قابل قبول نباشد.

انتقال ريسک: استراتژي انتقال، يعني موجب شدن اينكه بخش ديگري ريسک را قبول كند، معمولاً بوسيله بستن قرارداد يا انجام اقدامات احتياطي. بيمه كردن، يک نوع از استراتژي هاي انتقال ريسک با استفاده از بستن قرار داد است. در موارد ديگر اين امر بواسطه قراردادهاي کلامي انجام مي گيرد که ريسک را به بخشهاي ديگر بدون پرداختي بابت حق بيمه، انتقال مي دهد. معمولاً بار مسئوليت در ميان سازندگان ساختمان يا ديگر سازندگان بدين صورت انتقال مي يابد. از سوي ديگر، استفاده از وضعيتهاي تعديل کننده در سرمايه‌گذاريهاي مالي، يک نمونه از چگونگي انجام اقدامات احتياطي توسط شرکتها، به منظور اداره ريسک از نظرمالی است.    
بعضي از روشهاي اداره نمودن ريسک، در تمامي طبقات جاي مي گيرند. پذيرش جمعي ريسک از لحاظ فني يعني تحمل ريسک توسط گروه، ولي توزيع آن در کل گروه، يعني انتقال ريسک در ميان افراد عضو در گروه. که اين وضعيت متفاوت از بيمه سنتي است، که در آن هيچ حق بيمه اي پيشاپيش ميان اعضاي گروه مبادله نمي‌شود، ولي در عوض زيان حاصله به حساب تمام اعضاي گروه گذاشته مي شود.

اجتناب از ريسک: استراتژي اجتناب، يعني انجام ندادن فعاليتي که باعث ريسک مي‌شود. به‌عنوان مثال ممکن است که يک دارايي خريداري نگردد يا ورود به يک کسب و کار مورد چشم پوشي قرار گيرد، تا از مشکلات و دردسرهاي آنها اجتناب شود. مثال ديگر در اين زمينه، پرواز نکردن هواپيماست، تا از ريسک سرقت آن اجتناب شود. استراتژي اجتناب به‌نظر مي رسد راه حلي براي تمامي ريسکهاست، ولي اجتناب از ريسک همچنين به معني زياندهي در مورد سودآوريهاي بالقوه اي است که امکان دارد به‌واسطه پذيرش آن ريسک حاصل شود. داخل نشدن به يک بازار به منظور اجتناب از ريسک، همچنين احتمال کسب سودآوری را ضایع میکند.                                                                      

کاهش ريسک: استراتژي کاهش، يعني به‌کارگيري شيوه هايي که باعث کاهش شدت زيان مي شود. به‌عنوان مثال مي توان به كپسول هاي آتش نشاني که براي فرونشاندن آتش طراحي گرديده اند، اشاره كرد که ريسک زيان ناشي از آتش را کاهش مي دهد. اين شيوه ممکن است باعث زيانهاي بيشتري بواسطه خسارات ناشي از آب شود و در نتيجه امکان دارد که مناسب نباشد. سيستم هالوژني جلوگيري کننده از آتش ممکن است آن ريسک را کاهش دهد، ولي هزينه آن امکان دارد، به‌عنوان يک عامل بازدارنده از انتخاب آن استراتژي جلوگيري كند.

پذيرش ريسک: استراتژي پذيرش، يعني قبول زيان وقتي که آن رخ مي دهد. در واقع خود-تضميني يا تضمين شخصي در اين طبقه جاي مي گيرد. پذيرش ريسک يک استراتژي قابل قبول براي ريسک‌هاي کوچک است که هزينه حفاظت در مقابل ريسک ممکن است از نظر زماني بيشتر از کليه زيانهاي حاصله باشد. کليه ريسک‌هايي که قابل اجتناب و انتقال نيستند، ضرورتاً قابل پذيرش هستند. اينها شامل ريسک‌هايي مي شود که خيلي بزرگ هستند که يا محافظت در مقابل آن امکان پذير نيست يا پرداخت هزينه بيمه آن شايد عملي نباشد. در اين زمينه، جنگ به‌خاطر ويژگيهايش و عدم وجود تضمين نسبت به ريسک‌هايش، مثالي مناسبي است. همچنين هر مقداري از زياندهي بالقوه علاوه بر مقدار تضمين شده، ريسک پذيرفته شده محسوب مي شود. همچنين ممکن است اين حالت قابل قبول باشد در صورتي که امکان تحقق زيانهاي سنگين، کم باشد يا هزينه بيمه كردن براي مقدار پوشش بيشتر، خيلي زياد باشد به‌طوري که مانع بزرگي براي اهداف سازماني ايجاد كند. www.imi.ir

1.فرآيند مديريت ريسك

هدف مديريت ريسك شناسايي و تحليل ريسك ها و مديريت نتايج حاصل از آنها است.مديريت ريسك شامل چندين گام كليدي است كه كاربرد هاي عمومي دارند و مي توانند در بخش هاي مختلف به كار گرفته شوند.اين فرآيند در شكل زير خلاصه شده است و راهنمايي براي سازمانها است اما مي توان در نياز هاي فردي نيز از آن استفاده نمود.

فرآيند مديريت ريسك بايددر مرحله برنامه‌ريزى استراتژيك يك پروژه ي پيشنهادشده  آغاز شود. گام ها در فرآيند به صورت زير است:

آشنايي با پيشنهاد(پروژه):

·        تعريف  پيشنهاد و تعيين مقصود و هدف از پروژه

·        شناسايي معيار ها براي ارزيابي پيشنهاد يا پروژه

·        تعريف عناصر كليدي و مسايل مهم

تحليل ريسك

·        شناسايي تمام خطرات  كه ممكن است روي پيشنهاد يا پروژه تاثير بگذارد.

·        تعيين احمالات بالقوه ي و پي آمد هاي حاصل از هر ريسك.

·        حذف كردن ريسك هايي كه تاثيرات كمتري دارند و احتمال وقوع شان هم كم است.

·        شناسايي ريسك هاي متوسط و بزرگ كه نياز به توجه مديريتي دارند.

برنامه‌ريزى واكنش در برابر ريسك

·        شناسايي اقدامات امكان پذير براي ريسك هاي متوسط و بزرگ واكنش به ريسك ها شامل موارد زير است:

1.      پيشگيري از ريسك

2.      كم كردن تاثيرات ريسك

3.      انتقال ريسك ها

4.      پذيرش ريسك

5.      انتخاب بهترين واكنش

·        گسترش مدل كنش در مقابل ريسك هاي بزرگ

·        توسعه ي مديريت

گزارش

·        براي تعهدات اصلي طرح ريزي يك مديريت ريسك

·        براي ساير پروژه ها، اجراي فرا نماي فعاليت و سنجش ريسك

اعمال مديريت ريسك

·        اجراي دورنماي فعاليت

·        مشاهدات مديريتي متناوب روي فعاليت ها.

·        باز بيني ريسك ها و ارزيابي نياز هاي مديريت ريسك

خروجى اصلى از حاصل از اين فرآيند تعريف دور نماي عمل در يك پروژه ، سنجش هاي مديريتي و تخصيص مئوليت ها براي اقدامات بعدي مي باشد براى تعهدات تعيين شده،طرحريزي مديريت ريسك فرآيند تحليل ريسك را خلاصه مي كند و جزئيات را براي مديريت راهبري تك به تك ريسك ها ثبت مي نمايد. نظارت وارزيابي عملكرد در چنين شرايطي ضرورى است.

1-1-          آشنايي با پيشنهاد(پروژه):

به عنوان يك قدم مقدماتى آشنايي هاي لازم  با پروژه پيشنهادشده يا فعاليت و پارامترهاى كليدى و مفروضات بايد كسب شوند. اين امر بايد از جزئيات مديريت ريسك و گمارش مسئوليت ها براي  ارزيابي مديريت ريسك پيروي كند. اين آشنايي مي تواند شامل سه مرحله باشد:

1-1-1تعريف اهداف

اين مرحله شامل آشنايي گروه مديريت ريسك با موارد زير است:

 ماهيت و دامنه پيشنهاد، اهداف كليدى آن پيشنهاد

رابطه بين موارد بالا و اهداف و استراتژي سازمان.

اين گام ،مديريت ريسك را با طرح ريزي استراتژيك يك سازمان ارتباط مي دهد.كه اين امر شامل خدمات،سرمايه گذاري هاي ثابت،نگهداشت دارايي ها ،عملكرد سازمان ها و ... مي شود.

1-1-2شناسايي معيار ها

معيار هاي تشخيص براي يك پيشنهاد يا پروژه  با اين كه تا چه حد  اهداف خوب خواهند بود و چه قدر اين اهداف مناسب است در ارتباط مي باشند.چنين معيار هايي مقاصد اصلى پيشنهاد و وسائل اجراء آن  را منعكس خواهند كرد و در تعريف اجرا به صورت اصول كليدى كمك مي كنند. در برنامه‌ريزى مراحل چرخه ي دارايي ، معيارها بايد  مسايل استراتژيك  در موقع تحويل، نگهدارى و مصرف محصول را منعكس نمايند.

1-1-3 تعريف اصول كليدى

اين مرحله شامل جدا سازي پيشنهاد يا پروژه به مجموعه اي از المان هاي پايه براي ساختار بندي براي تحليل است. جدايى اوليه معمولاً در موارد يا فعاليتهاي اصلى است  اما ساختار هاي جدا شده  به ماهيت ريسك هاي مربوطه بستگى دارد. يك بينش و كلي وسيع نسبت به دارايي ها يا فعاليت ها در اين مرحله خيلي مناسب تر  از تمركز روي يك مشكل اساسي و سعي در تحليل آن مي باشد. و عملاً در چنين مواردي، يك محدوده 20 تا 50 تاي مورد بررسي قرار مي گيرد. اين موارد بايد جدا از هم و معني دار باشند و ساير اهداف پيشنهاد يا پروژه را تحت پوشش قرار دهند.

1-2-تحليل ريسك:

1-2-1-شناسايي ريسك

تحليل ريسك ها با تهيه ي فهرستي از ريسك هايي كه مي تواند هر يك از المان هاي كليدي پروژه را تحت تاثير قرار دهد شروع مي شود. هدف از اين كار تهيه ي يك ليست جامع از ريسك ها و ثبت چگونگي تاثير گذاري هر كدام از آنها  مي باشد. اين تحليل بايد يك تشريح كامل از  ريسك ،چگونگي به وجود آمدن آن،علل ممكن براي ريسك، مفروضات اصلى و يك فهرست كامل از اطلاعات را در برداشته باشد.

بايد گفت  چندين راه براي شناسايي ريسك ها وجود دارد: